අද මන් මගේ පවුලේ සතුට නිසා මගේ ආදරය අමතක කරලා වෙන කෙනෙක්ගේ වෙන දවස 
හැමෝම මට කිව්වේ මන් බොරු කාරියෙක් කියල 
මන් කවදාවත් මට සමාවක් දෙන එකක් නැහැ 
එයා කවදාවත්ම තේරුම් ගන්න එකකුත් නැහැ 
ඔයා එයාගේ ජීවිතේට ආවම එයාව බලාගන්න 
මාව අමතක වෙන්නම එයාට ආදරේ කරන්න
එයා පැණි රස කැමට කැමති නැහැ
වෙලාවකට තරහ යනවා වැඩි
ආදරෙන් කතා කලාම ඒ තරහ නිවෙනවා
තරහින් ඉන්න වෙලාවට කවදාවත් වාහනය එලවන්න දෙන්න එපා
වැස්සේ තනියම තෙමෙන්න දෙන්නත් එපා
හැම වෙලේම එයාගේ ලගින් ඉන්න
එයා ඔයාට වෙලාවක් දෙන එකක් නැහැ
ඒ ගැන තරහා ගන්න එපා
මාව මතක් කරලා එයාට රිද්දන්නත් එපා
එයාගේ හිතේ මන් ගැන තියන මතක සදහටම අමතක කරන්න

පවුලේ සතුට වෙනුවෙන් තම පෙම්වතා ඇත හැර වෙන කෙනෙකුගේ වෙන කෙනෙක් තම පෙම්වතාගේ අනාගත ප්‍රේමවන්තියට ලියන සටහනක්.

ඔයා මටත් නොදැනිම මගේ කණට ලං වෙලා කිවුවා ඔයා මගේමයි කියලා..මගේ පුංචි හදවතේ ඔයා නවා තැන් ගත්තා..ඔයා හැමදාම පැතුවේ ඔයා මගේම වෙන්න කියලා..ඔයා මට ඔප්පු කරලා පෙන්නුවා පානටත් වඩා ආදරේයි කියලා..ඔයා මට කිවුවා මේ අහසේ කොතැනක හරි ඔයා තනි වුනොත් ඒ ආදරේ ඔයාට දැනෙයි කියලා,මේ සයුර තරම් ගැබුරු හදවතේ තනි වුනොත් ඒ ආදරේ දැනෙයි කියලා..ඒ වගේම මට ඒ ආදරේ දැනුනා රත්තරං..මත් හැමදාම පතන්නේ ඔයා මගේම වෙන්න කියලා..අපි අපේම ලෝකයක තනි වෙමු.

ආදරය මහා ගොඩක් එක්ක මගේ ලෝකයට ආව ඔයා වෙනුවෙන් මගේ සිතේ ආත්මීය හැගීම් අකුරුකරන්නට කාලයක සිට බලාන උන්නෙමි ......හැමදාම වගේම මේ පුංචි හිත උඩ ආදරය වපුරන්න පුලුවන්නම් කෙනෙක්ට ඒ ඔබම පමණි... ඉඩොරයකට අසුවී කර්කශ උණු පොළොවක් වගේ මගේ සිත ගිණියම් වී තිබුණු අතීතයේ ඔබ ආවේ හරියටම මල් වැස්සක් වගේ.....
ඔයාගේ අහිංසක සිනාව මගේ ලොකයම කවද හරි එළිය කරයි කියල මම දැනගෙන උන්නෙමි...

ජීවිතය ගැන "අ "යනු "ආ" යනු කියාදී ..මේ දඩබ්බර ලෝකය සමග ගැටෙන්නට මග පෙන්නු ඔබ....මගේ ලෝකයේ වීරයෙකි....මගේ සිත් අහසට එළිය දෙන්නට ඔබේ සිත් අහසේ පහන් කණු එකින් එක උගුළුවා මගේ සිත් අහසේ සවිකළ කාලය අදත් මගේ හදවතේ මතකයන් අතර උඩින්ම තියේ.....
මේ ආදරය වග දනිමි....
මේ ආදරයේ සොදුරුම අවදිය වග විදින්නෙමි......

තවත් ආත්ම ගණනාවකට ඔබේ ආදරයේ සුව විදින්නට ප්‍රර්ථනා කරමි....
මා වෙනුවෙන් ඔබේ ලෝකය විවර කර දුන් මගේ ආදරණිය ආදරය ඔබ ආදරයේ දෙවියෙකි.....

ඔබ වෙනුවෙන් ජිවත් වන්න සේම ඔබගේ ආදරය වෙනුවෙන් මියෙන්නට උව මාහට එක සිතින් හැකිය ...ඒ ඔබගෙමේ උත්තරීතර ආදරයේ නාමයෙනි..

ගොඩාක් කාලෙකට පස්සේ ඔයාව අද දැක්කේ ඒ දගකාර මූණ,කථා කරන ඇස් වෙනදා වගේමයි එදා මම දැක්කා ඔයාගෙ ඇස් දෙකේ මං වෙනුවෙන් මහා හුගක් ආදරේ අදටත් තියෙනවා කියලා... මට හිතුනා මේ ලෝකේ මොන තරම් නං නපුරුයිද කියලා.. අනේ ආයෙත් මට ඔයාව දකින්න ඇත්නම්... ඉස්සර වගේ රණ්ඩු වෙන්න... හුරතල් වෙන්න... තරහ වෙන්න.... කතන්දර කියන්න.. මේ හැමදේටත් වඩා ආදරේ කරන්න... ඉස්සර වගේ ඉන්න දැං බෑ කියලා මම දන්නවා..ඒත් මම අදටත් ඔයාට ඉස්සර වගේම ආදරෙයි.ඒ මුණ දිහා තවත් බලන් ඉන්න තිබුනනම් කියල හිතෙනවා , හිතේ තියන හැම ප්‍රශ්නයක්ම ඒ වෙලාවට මතක නැහැ.දවසම අඩල ඔය මුණ දැක්කම ඒ හැමදේම අමතක වෙනවා .ආයෙම ඔයාගේ වෙන්න පුලුවනම් මන් ගොඩක් වාසනාවන්තයි , එත් එහෙම වෙන්න මන් පින් කරලා නැහැ කියල දන්නවා .

දයාබර සදවත - පලවෙනි කොටස

සංසාර පුරුද්දට මෙන් හමුවූවද දෛවය සරදම් ලැබ නිහඩවම අබිනික්මන් කල මගේ ආදරය - 

'සුදු නංගි අද මොකුත් වැඩක් ද'
'නැහැ සුදු අයියා ඇයි'
'හ්ම්ම් නැහැ නිකන්'
'අනේ කියන්නකෝ ඇයි කියල'
'හවසට වැඩක් නැතිනම් නම් පන්සල් යමුද'

'ම්හ් '
දුක මහමෙරක් තරමට තුරුල් කරගෙන ආපු මට සුදු අයියා ලගට වෙලා ඉන්න තියනවනම් එකම එක විනාඩියක් හරි හිතට තියන සැනසීම ඒක විතරයි.එත් මගේ එකම සැනසීම කෙනෙක් උදුරගන්න ගන්න බලන් ඉන්න බව මන් දැනන් හිටියේ නැහැ
පහන් කාවිංග දුනුසිංහ එහෙමත් නැත්නම් මගේ අයියා නෑදෑ කමට මගේ වුනාට අපි අතරේ තිබ්බේ අහසයි පොලවයි වගේ පරතරයක් .සුදු අයියගේ අප්ප්පචි ඒ කියන්නේ අපේ අම්මගේ අයියා .දුනුසිංහ පවුලේ වැඩිමලා .ක්ලිෆර්ඩ් දුනුසිංහ .කවදාවත් මටත් අම්මටත් පවුලේ අයට වගේ සැලකුවේ නැහැ හේතුව අපේ අම්මා දුනුසිංහ පවුලේ කෙනෙක් නෙමෙයිලු.පවුලේ ගැහැණු ළමයෙක් හිටපු නැති නිසා අරන් හදාගෙන ලු.මගේ අප්පචිව මට නැති වෙනකොට මට වයස අවූරුදු 10.රැ කඩේ වහල එනකොට කවුදෝ අප්පචිව වහෙන්කින් හප්පගෙන ගිහින් .එදා ඉදල අම්මා මාව ලොකු මහත් කරන්න හුගක් දුක් වින්දා .අම්මගේ දේපල මාමා බලෙන්ම එයාගේ නමට හරවාගෙන .අපේ දුකට අපිට පිහිට වුනේ සුදු අයියා , එයාගේ අම්මා රේණුකා නැන්දා විතරයි 

ඊයේ අපේ ආදරේ අන්තිම දවස. අපි අපිට අයිති නැහැ කියල දැන දැනත් අපි ආදරේ කරා.ඒ ආදරේ මන් ජීවත් වුනා,අදටත් ජිවත් වෙන්නේ ඒ ආදරේ නිසා කියල කිව්වොත් වැරදි නැහැ.ඔයාව මෙච්චර ඉක්මනටම නැති වෙයි කියල මන් හිතුවේ නම් නැහැ රත්තරන්. ඔයා සතුටින් ඉන්නවා දකින්නයි මන් එහෙම කලේ.මොකද ඔය මුණ දුකින් ඉන්නකොට චුට්ටක් වත් ලස්සන නැහැ.පලවෙනි දවසේ ඉදන්ම මන් ආදරේ කරේ ඔය හිනාවට. මට ඒ හැමදෙයක්ම අමතක නැහැ මැණික. ඔයාගේ ඒ හිනාවට මන් ගොඩක් ආදරේ කලා.අපේ ආදරේට පොඩි කාලයක් වුනත් අපි ගොඩක් ලන් වුණා තමයි.දෙන්නට දෙන්නා නැතිවම බැරි උනා.

ජිවිතේ බරක් පතලක් එදා ඉදලම තිබුනේ නැහැ මට හැම දෙයක්ම විහිලුවට ගත්ත කෙල්ලෙක්.අම්මා හැමදාම කවදා මෙයාට නම් ජිවිතේ තේරේවිද කියලා .අදටත් මොන ප්‍රශ්නයක් අවාත් හිනාවෙලා ඉන්නෙ ඒක නිසයි.ඔහොම පිස්සු නට නට ඉන්න කොට තමා හර්ෂණ හම්බවුනේ . කොයි වෙලෙත් මුණ දෙක කරන් හිටියේ . ඒ මුනේ හිනාවක් දැක්කේ හරිම කලාතුරකින් එකත් එයාගේ යාලුවෝ එක්ක විතරයි .එයාට කෙල්ලෝ පෙන්න බැහැ කියලා මන් අහල තිබ්බේ .ඉතින් මගේ වැඩේම එයාව යක අවුස්සන එක කොල කැලි වලින් ගහල .යකා නැග්ගම මුණ හරි ලස්සනයි .හැබැයි එයාට විතරමයි මාව පාලනය කරන්න පුළුවන් වුනෙත් පස්සේ කලෙක .එයාගෙ තරහට බැනුම් අහන්න පුදුම ලෝබ කමක් තිබ්බේ .පස්සේ අපිට අපි නැතුවම බැරි උනා .තාමත් ඒ ඇස් සමහර වෙලාවට මන් හොයනවා